Rzeszów University of Technology (WMiFS) diploma thesis

\documentclass[12pt,a4paper,twoside]{report}

% Wybierz styl nagłówka rozdziału:
% 'classic' — Rozdział X (nad tytułem)
% 'inline'  — X. Tytuł rozdziału (w jednej linii)

\def\chapterstyletype{classic}  % lub zmień na 'inline'

%MARGINESY
\usepackage[left=3cm, right=2.5cm, top=2.5cm, bottom=2.5cm, headsep=1.2cm]{geometry}

%INTERLINIA
\linespread{1.3}

%Język polski
\usepackage{polski}
\usepackage[utf8]{inputenc}
\usepackage[T1]{fontenc}

% Pakiet, który poprawia typografię: kerning, justowanie i drobne szczegóły tekstu
\usepackage{microtype}

%landscape obrocone
\usepackage{pdflscape}

%tekst matematyczny
\usepackage{amsmath}
\usepackage{amsfonts}
\usepackage{amssymb}
\usepackage{amsthm}

%dodawanie grafiki
\usepackage{graphicx}

%do grupowania rysunków
\usepackage{subcaption}

%brak wdów - pojedyncze linie
\usepackage[all]{nowidow}

%Zapobieganie dzieleniu się wyrazów
%\tolerance=1
\emergencystretch=\maxdimen
\hyphenpenalty=10000
\hbadness=10000

%do kolorów
%\usepackage{color}
\usepackage{xcolor}

\usepackage{textcomp}%do symbolu euro
\usepackage[official]{eurosym}%drugi symbol euro

\usepackage[colorlinks=true,allcolors=black]{hyperref}

\usepackage{indentfirst} %dodaje wcięcie w pierwszym akapicie

%listy numerowane
\usepackage{enumitem}
\setlist[enumerate]{noitemsep,nolistsep}
\setlist[itemize]{noitemsep,nolistsep} 

%do modyfikacji wyglądu spisu treści, listy rysunków i tabel
\usepackage{tocloft}

%do tabel
\usepackage{tabularx}
\usepackage{multirow} %do połączenia wierszy
\usepackage{diagbox}%do ukośnej linii w tabelii
\usepackage{booktabs}
\usepackage{array}
\newcolumntype{Y}{>{\centering\arraybackslash}X}
\newcolumntype{j}{>{\raggedleft}p{200pt}}
\usepackage{caption}
\usepackage{lscape}





%podpisy rysunków i tabel
\renewcommand*{\figurename}{Rys.} %zmiana podpisu rysunku
\renewcommand*{\tablename}{Tab.} %zmiana podpisu tabeli
\captionsetup{font=small, labelsep=period, justification=centerlast} % Modyfikacja stylu podpisów: 
% - font=small ustawia rozmiar czcionki podpisu na 11 pt (można użyć footnotesize dla 10 pt),
% - labelsep=period wprowadza kropkę po numerze (zamiast dwukropka),
% - justification=centerlast centrowanie podpisu z wyrównaniem ostatniego wiersza do środka.


%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
% Ustawienie niestandardowej numeracji sekcji i podsekcji.
% Dodanie kropki po numerach (np. z "2.1 Rozdział" na "2.1. Rozdział").
% Można odkomentować, jeśli chcemy standardową formę numeracji - wtedy odkomentować wszystko poniżej do %%spis treści%%%%
\renewcommand{\thesection}{\arabic{chapter}.\arabic{section}.} % Numeracja sekcji w formacie: numer_rozdziału.numer_sekcji (np. 2.3.)
\renewcommand{\thesubsection}{\arabic{chapter}.\arabic{section}.\arabic{subsection}.} % Numeracja podsekcji w formacie: numer_rozdziału.numer_sekcji.numer_podsekcji (np. 2.3.1.)




%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%Spis treści%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
\setlength{\cftbeforechapskip}{0pt} %ustawia odstęp przed rozdziałami w spisie treści na 0pt; można zmienić wartość (np. 10pt), by zwiększyć odstęp, lub zakomentować tę linię, by przywrócić domyślne ustawienie

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%Tytuły rozdziałów%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
\usepackage{titlesec}
\renewcommand{\cftchapaftersnum}{.}%ustawia, że po numerze rozdziału w spisie treści pojawi się kropka .
%\renewcommand{\chaptername}{}
%\renewcommand{\thechapter}{\arabic{chapter}.} % Dodaje kropkę po numerze rozdziału

\usepackage{ifthen}
\usepackage{ragged2e}  % do lewego wyrównania z lepszym łamaniem niż standardowy \raggedright

%instrukcja warunkowa pozwalająca na wybór formatowania nagłówka/tytułu rozdziału

\ifthenelse{\equal{\chapterstyletype}{classic}}{
  % Styl: Rozdział X (na górze), tytuł pod spodem
  \titleformat{\chapter}[display]
    {\normalfont\LARGE\bfseries\RaggedRight}
    {\chaptertitlename\ \thechapter} % np. "Rozdział 1"
    {0pt}
    {\LARGE}
}{%
  % Styl: X. Tytuł rozdziału (inline) z wiszącym wcięciem i wyrównaniem wielowierszowym
  \titleformat{\chapter}[block]
    {\normalfont\LARGE\bfseries\RaggedRight}
    {}
    {0pt}
    {%
      \makebox[1em][l]{\thechapter.}%
      \hangindent=1em
      \hangafter=1
      \ignorespaces
    }
}

% Styl rozdziału bez numeru (dla Bibliografii, Streszczenia itd.)
\titleformat{name=\chapter, numberless}[block]
  {\normalfont\LARGE\bfseries\RaggedRight}
  {}
  {0pt}
  {\hangindent=1em\hangafter=1}

%styl sekcji
\titleformat{\section}[hang]
  {\normalfont\Large\bfseries\RaggedRight} % format
  {\thesection}               % section number with dot
  {0.3em}                       % space between number and title
  {}                          % before title code
%styl podsekcji
  \titleformat{\subsection}[hang]
  {\normalfont\large\bfseries\RaggedRight} % format
  {\thesubsection}               % section number with dot
  {0.3em}                       % space between number and title
  {}                          % before title code
%stylpodpodsekcji
  \titleformat{\subsubsection}[hang]
  {\normalfont\normalsize\bfseries} % format
  {}               % brak numeru, czyli pusty label
  {0pt}            % odstęp między label a tytułem (brak, bo label pusty)
  {}                % before title code

% Ustawienie odstępów wokół tytułu rozdziału:
% \titlespacing*{<komenda>}{<lewy margines>}{<przed tytułem>}{<po tytule>}
% Tutaj:
% - lewy margines       = 0pt (brak wcięcia)
% - odstęp przed tytułem = 0pt (brak pustego miejsca na górze)
% - odstęp po tytule     = \baselineskip (dokładnie jeden wiersz odstępu przed tekstem)
\titlespacing*{\chapter}{0pt}{0pt}{\baselineskip}


%definicje, twierdzenia,...
\newtheorem{twierdzenie}{Twierdzenie}[chapter]
\newtheorem{lemat}[twierdzenie]{Lemat}
\newtheorem{wniosek}[twierdzenie]{Wniosek}
\newtheorem{obserwacja}[twierdzenie]{Obserwacja}
\newtheorem{uwaga}[twierdzenie]{Uwaga}
\theoremstyle{definition} %prostowanie czcionki
\newtheorem{przyklad}[twierdzenie]{Przykład}
\newtheorem{definicja}[twierdzenie]{Definicja}


%używane pakiety
%\usepackage{setspace}
%\usepackage{cite}
%\usepackage{tikz}
%\usepackage{subcaption}


\usepackage{algorithm}
\usepackage{algpseudocode}
\usepackage{listings}






\definecolor{niebieski}{RGB}{0,130,150} %kolor niebieski
\definecolor{mygray}{gray}{0.6} 		% kolor szary
\definecolor{zielony}{rgb}{0.98, 1.0, 0.98} % kolor zielony

\lstset{ 
	backgroundcolor=\color{zielony},   % choose the background color; you must add \usepackage{color} or \usepackage{xcolor}; should come as last argument
	basicstyle=\sffamily, %\footnotesize\ttfamily\fontsize{11}{0.8em}\selectfont,        % the size of the fonts that are used for the code
	breakatwhitespace=false,         % sets if automatic breaks should only happen at whitespace
	breaklines=true,                 % sets automatic line breaking
	captionpos=b,                    % sets the caption-position to bottom
	columns=fullflexible,
	commentstyle=\color{mygreen},    % comment style
	escapeinside={\%*}{*)},          % if you want to add LaTeX within your code
	extendedchars=true,              % lets you use non-ASCII characters; for 8-bits encodings only, does not work with UTF-8
	firstnumber=1,                   % start line enumeration with line 1
	frame=single,	                   % adds a frame around the code
	keepspaces=true,                 % keeps spaces in text, useful for keeping indentation of code (possibly needs columns=flexible)
	keywordstyle=\color{blue},       % keyword style
	numbers=left,                    % where to put the line-numbers; possible values are (none, left, right)
	numbersep=5pt,                   % how far the line-numbers are from the code
	numberstyle=\tiny\color{mygray}, % the style that is used for the line-numbers
	rulecolor=\color{black},         % if not set, the frame-color may be changed on line-breaks within not-black text (e.g. comments (green here))
	xleftmargin=0pt,%\parindent,
	showspaces=false,                % show spaces everywhere adding particular underscores; it overrides 'showstringspaces'
	showstringspaces=false,          % underline spaces within strings only
	showtabs=false,                  % show tabs within strings adding particular underscores
	language=python,
	morekeywords={*, end, function, ...}
	stepnumber=1,                    % the step between two line-numbers. If it's 1, each line will be numbered
	stringstyle=\color{mymauve},     % string literal style
	tabsize=2	                   % sets default tabsize to 2 spaces
}



%parametry dla kodów źródłowych
\definecolor{mygreen}{rgb}{0,0.6,0}
\definecolor{mygray}{rgb}{0.5,0.5,0.5}
\definecolor{mymauve}{rgb}{0.58,0,0.82}




\begin{document}

%-----------------------------------------------------------------------------------
%                            STRONA TYTUŁOWA
%-----------------------------------------------------------------------------------
% W zależności od potrzeb można załadować jedną z dwóch wersji strony tytułowej:
%
% 1. strona_tytulowa-1
%    - Klasyczna wersja strony tytułowej
%    - Tytuł pracy oraz dane autora/promotora są wyśrodkowane
%    - NIE jest dostosowana do okładki PRz (brak zgodności z okienkiem)
%
% 2. strona_tytulowa-2
%    - Wersja dopasowana do obowiązującego wzoru okładki PRz
%    - Tytuł, autor, promotor są umieszczone tak, aby były widoczne
%      w okienku okładki zgodnej z Systemem Identyfikacji Wizualnej PRz
%
% ABY WYBRAĆ WŁAŚCIWĄ STRONĘ TYTUŁOWĄ:
% - pozostaw aktywną linię \input{strona_tytulowa-1} lub
% - zamień ją na:        \input{strona_tytulowa-2}
%
% UWAGA: Nie należy używać obu jednocześnie!

    
    \input{strona_tytulowa-1} %lub strona_tytulowa-2
    \linespread{1.3}
    \newpage 
%----------------------------------------------------------------------------------
%                       PUSTA STRONA PO STRONIE TYTUŁOWEJ
%----------------------------------------------------------------------------------


    \thispagestyle{empty} %pusta strona bez numeru po stronie tytułowej
    ~\vfill
	\newpage
    
%---------------------------------------------------------------------------------
%                      STRONA Z PODZIĘKOWANIEM
%---------------------------------------------------------------------------------
\vspace*{16cm}
\thispagestyle{empty}
\begin{flushright}
\textit{Miejsce na ewentualne podziękowania.\\
W przypadku braku podziękowań, tę stronę wraz z następującą po niej pustą stroną\\
należy usunąć z wersji końcowej pracy.}%-- -Wypełnia student. Jeśli nie ma podziękowań, to można odkomentować stronę z podziękowaniem i stronę po stronie z podziękowaniem.
\end{flushright}
\newpage

%----------------------------------------------------------------------------------
%                       PUSTA STRONA PO STRONIE Z PODZIĘKOWANIEM
%----------------------------------------------------------------------------------

\thispagestyle{empty}
~\vfill
\newpage

%---------------------------------------------------------------------------------
%                      SPIS TREŚCI
%---------------------------------------------------------------------------------
	\renewcommand{\contentsname}{\LARGE Spis treści}
    \tableofcontents
    \setcounter{tocdepth}{1}
    %\setcounter{page}{1} %numeracja stron od 1
	%\thispagestyle{headings}
    \cleardoublepage %wymusza rozpoczęcie nowego rozdziału na stronie nieparzystej (prawej); dodaje pustą stronę, jeśli potrzeba
    %\clearpage  %kończy bieżącą stronę i wypisuje wszystkie zaległe elementy (np. rysunki, tabele), ale nie wymusza rozpoczęcia nowego rozdziału na stronie nieparzystej
    %\newpage %Wymusza przejście do nowej strony, ale nie kończy otwartych elementów

%---------------------------------------------------------------------------------
%                      WSTĘP
%---------------------------------------------------------------------------------
	
	\chapter*{Wstęp} 
    \addcontentsline{toc}{chapter}{Wstęp}
	%\thispagestyle{empty}%strona nie jest numerowana

Szablon został przygotowany zgodnie z obowiązującymi wytycznymi dotyczącymi przygotowania prac dyplomowych. Został zaprojektowany w edytorze \LaTeX{}, umożliwiającym wygodne formatowanie tekstu.  
\textbf{Może być dostosowany do indywidualnych wymagań promotora pracy dyplomowej i modyfikowany w~porozumieniu promotorem.}

Zgodnie z procedurą, praca dyplomowa powinna zostać napisana w edytorze umożliwiającym zapis w formacie \texttt{.docx} lub \texttt{.tex}. Należy zachować następujące ustawienia marginesów:
\begin{itemize}
    \item margines górny – 25 mm,
    \item margines dolny – 25 mm,
    \item margines wewnętrzny – 30 mm,
    \item margines zewnętrzny – 25 mm.
\end{itemize}

Praca powinna być przygotowana dwustronnie na papierze formatu A4, z użyciem czcionki o rozmiarze 10–12 pt, z interlinią 1,5. Tekst należy justować (wyrównać do lewej i prawej strony). Zaleca się, aby tytuły rozdziałów były pisane pogrubioną czcionką w~rozmiarze 16 pt, a podrozdziały w romiarze 14 pt.

Strony powinny być numerowane automatycznie. Wszystkie główne elementy struktury pracy dyplomowej, takie jak: wstęp, kolejne rozdziały, spisy rysunków, tabel, wykresów, bibliografia, aneksy oraz streszczenie, muszą zaczynać się od nowej strony.

Należy unikać sytuacji, w której tytuł podrozdziału znajduje się na końcu strony bez towarzyszącej treści. Tytułów rozdziałów, a także podpisów rysunków i tabel, nie należy kończyć kropką.

Wzory matematyczne powinny być umieszczane centralnie na stronie, a każdy numerowany wzór powinien znajdować się w osobnej linii.

Wszystkie wykresy, rysunki, tabele i zdjęcia muszą być podpisane i umieszczone centralnie między marginesem wewnętrznym a zewnętrznym. Podpisy rysunków umieszcza się pod nimi, a podpisy tabel – nad nimi. Powinny być one wykonane czcionką o rozmiarze mniejszym niż podstawowy, np. 9, 10 lub 11 pt. Każda tabela i~każdy rysunek powinny mieć odwołanie w treści pracy.

Prezentowana formatka w wersji elektronicznej zawiera podstawowy styl formatowania zgodny z powyższymi zasadami i może stanowić punkt wyjścia do opracowania własnej pracy dyplomowej.

	
    \cleardoublepage %

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%% --- Zasadnicza treść rozprawy zaczyna się tutaj --- %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

        \chapter{Instrukcja obsługi szablonu}

\section{Zmiana stylu nagłówków rozdziałów}

W pliku preambuły znajduje się definicja zmiennej odpowiedzialnej za styl nagłówków rozdziałów:

\begin{verbatim}
\def\chapterstyletype{classic}
\end{verbatim}

Dostępne opcje to:

\begin{itemize}
    \item \texttt{classic} — nagłówek w stylu „Rozdział X” nad tytułem rozdziału, np.:

    \medskip
    \textit{Rozdział 1} \\
    \textit{Wprowadzenie}
    
    \medskip
    \item \texttt{inline} — numer i tytuł rozdziału w jednej linii, np.:
    
    \medskip
    \textit{1. Wprowadzenie}
\end{itemize}

Aby zmienić styl, należy w preambule ustawić:

\begin{verbatim}
\def\chapterstyletype{inline} % lub 'classic'
\end{verbatim}

Po zmianie stylu należy skompilować dokument.

\section{Wybór strony tytułowej}

Szablon udostępnia dwie wersje strony tytułowej:

\begin{itemize}
    \item \texttt{strona\_tytulowa-1} — klasyczna, z tytułem wyśrodkowanym na stronie, tytuł zajmuje całą szerokość strony.
    \item \texttt{strona\_tytulowa-2} — dostosowana do okienka okładki PRz, tytuł wyśrodkowany, nie wychodzi poza ramy okienka. 
\end{itemize}

Aby wybrać odpowiednią stronę tytułową, w głównym pliku dokumentu należy znaleźć sekcję oznaczoną komentarzem \textit{Strona tytułowa} i w tym miejscu wybrać jedną z~poniższych instrukcji:

\begin{verbatim}
\input{strona_tytulowa-1} % lub
\input{strona_tytulowa-2}
\end{verbatim}
Należy pozostawić aktywną tylko jedną z nich. Nie używać obu jednocześnie.

\section{Sterowanie łamaniem stron i układ rozdziałów}


\textbf{Uwaga:} Szablon pracy został przygotowany z myślą o wydruku dwustronnym (\texttt{twoside}), dlatego zaleca się, aby każda zasadnicza część dokumentu — takie jak strona tytułowa, spis treści, wstęp, poszczególne rozdziały oraz zakończenie — rozpoczynała się od strony nieparzystej (czyli prawej w układzie książkowym).

Dla głównych rozdziałów w części zasadniczej wystarczające może być rozpoczęcie od nowej strony (bez wymuszania strony nieparzystej), ale warto zadbać o spójność wizualną całego dokumentu. W tym celu \LaTeX\ oferuje trzy podstawowe polecenia do kontrolowania łamania stron:

\begin{itemize}
  \item \texttt{\textbackslash newpage} — natychmiast przechodzi do nowej strony, ale nie kończy przetwarzania zaległych elementów pływających (np. rysunków, tabel). Używaj tylko wtedy, gdy chcesz po prostu przerwać stronę w danym miejscu.
  
  \item \texttt{\textbackslash clearpage} — kończy aktualną stronę, wypisuje wszystkie zaległe elementy pływające, a następnie przechodzi do nowej strony. Nie wymusza rozpoczęcia od strony nieparzystej.
  
  \item \texttt{\textbackslash cleardoublepage} — działa jak \texttt{\textbackslash clearpage}, ale dodatkowo wymusza rozpoczęcie kolejnej treści (np. rozdziału) na stronie nieparzystej. Jeśli bieżąca strona jest nieparzysta, dodaje pustą stronę.
\end{itemize}

\medskip

\textbf{Przykład użycia:}

\begin{verbatim}
\chapter{Poprzedni rozdział}

% Treść rozdziału

\cleardoublepage % Wymusza rozpoczęcie nowego rozdziału na stronie nieparzystej

\chapter{Następny rozdział}
\end{verbatim}

\medskip

\textbf{Zalecenia:}

\begin{itemize}
  \item Przed każdą zasadniczą częścią pracy (np. wstępem, zakończeniem, bibliografią) stosuj \texttt{\textbackslash cleardoublepage}, aby zaczynała się na stronie nieparzystej.
  \item Przed kolejnymi rozdziałami możesz używać \texttt{\textbackslash clearpage}, jeżeli nie chcesz wymuszać strony nieparzystej.
  \item \texttt{\textbackslash newpage} stosuj jedynie wyjątkowo – np. gdy chcesz rozpocząć nową stronę w~środku rozdziału, bez kończenia pływających obiektów.
\end{itemize}

    \section{Wskazówki typograficzne}

    W celu zapewnienia poprawności typograficznej dokumentu, należy unikać tzw. sierot – czyli pozostawiania na końcu wiersza jednoznakowych wyrazów, takich jak: „i”, „a”, „o”, „w”, „z”, „u”. W LaTeX-u można temu zapobiec, stosując niełamliwą spację (\verb|~|), np.:

    \begin{verbatim}
        Niepoprawnie:  z kotem
        Poprawnie:     z~kotem
    \end{verbatim}

    Niełamliwe spacje warto stosować szczególnie tam, gdzie krótkie przyimki lub spójniki mogą pozostać samotnie na końcu linii. Nie jest jednak konieczne używanie ich bezwzględnie – wystarczy zadbać o sytuacje, w których rzeczywiście dochodziłoby do nieestetycznego złamania wiersza.

    W tekstach technicznych należy również dbać o prawidłowe odstępy między liczbami a jednostkami, uniemożliwiając ich rozdzielenie na końcu wiersza. Tu także przydatna jest spacja nierozdzielająca `\verb|~|`. 

    \begin{verbatim}
    Niepoprawnie:  100km
    Poprawnie:     100~km
    \end{verbatim}
    
Istnieją jednak symbole i znaki, po których nie stosuje się odstępu od liczby. Zapisuje się je bezpośrednio za nią. Do takich należą między innymi: znak procenta ($\%$), stopnie Celsjusza ($^\circ$C), minuty ($'$) i sekundy kątowe ($''$).

W Microsoft Word spację nierozdzielającą (tzw. spację twardą) wstawia się skrótem klawiszowym:

\begin{itemize}
    \item Windows: Ctrl + Shift + Spacja
    \item Mac: Option (Alt) + Spacja
\end{itemize}

 Zapobiega to złamaniu linii między wyrazami połączonymi taką spacją.



\section{Dodatkowe uwagi}

\begin{itemize}
    \item Marginesy, interlinia oraz ustawienia typograficzne są już skonfigurowane w~preambule i zwykle nie wymagają zmian.
    \item Środowiska twierdzeń, definicji i przykładów są gotowe do użycia.
    \item Po większych zmianach w strukturze dokumentu kompiluj go co najmniej dwukrotnie, aby spis treści i numeracja były poprawne.
\end{itemize}
    
	\chapter{Tytuł rozdziału}
	\section{Tytuł podrozdział}
	\subsection{Tytuł podpodrozdziału}
    \subsubsection{Tytułpodpodrozdziału}
	
	\begin{twierdzenie}\label{tw1}
		Treść twierdzenia
	\end{twierdzenie}
	
	Odwołanie do twierdzenia \ref{tw1}.
	
	\begin{wniosek}
		Treść wniosku
	\end{wniosek}
	
	
	\begin{twierdzenie}
		Treść twierdzenia
	\end{twierdzenie}
	
	\begin{wniosek}
		Treść wniosku
	\end{wniosek}
	
	\begin{definicja}
		Graf $G$
	\end{definicja}

    \cleardoublepage
	
	\chapter{Potrzebne informacje}
	
	Przypisy \footnote{Treść przypisu}
	
	
	\section{Formatowanie tekstu}
	
	\textbf{Mamy tekst pogrubiony} \\
	\textit{Mamy tekst pochylony} \\
	\underline{Mamy tekst podkreślony}\\
	\textsc{Tekst zapisany kapitalikami}
	
	
	\subsection{Wielkość tekstu}

W LaTeX istnieje szeroka gama rozmiarów czcionek. Warto jednak pamiętać, że wymagania dotyczące przygotowania pracy dyplomowej nakładają ograniczenia co do wielkości czcionki. W związku z tym zmiana rozmiaru czcionki powinna być stosowana tylko w wyjątkowych przypadkach, takich jak długie cytaty, które mogą być zapisane mniejszym rozmiarem czcionki, aby wyróżnić je od głównego tekstu.
	
	\tiny{tekst}\\
	\scriptsize{tekst}\\
	\footnotesize{jeszcze trochę większy}\\
	\small{mały}\\
	\normalsize{normalna czcionka}\\
	\large{większa czcionka}\\
	\Large{jeszcze większa czcionka}\\
	\LARGE{ duża czcionka}\\ 
	\huge{duża czcionka}\\
	\Huge{Największa czcionka}
	
	
	
	\subsection{Kolorowy tekst}
	\normalsize{
		\textcolor{green}{Zielony tekst}}
	\textcolor{red}{Czerwony tekst}
	
	
	\subsection{Wyrównanie tekstu}
	\begin{center}
		Tekst jest wyśrodkowany
	\end{center}
	
	\begin{flushright}
		tekst jest wyrównany do prawej
	\end{flushright}
	
	\begin{flushleft}
		Tekst jest wyrównany do lewej
	\end{flushleft}
	
	\subsection{Znaki specjalne}
	\$, \&, \%, \#, \_, \{, \}, \texteuro, \euro, \\
	wielokropek: \ldots
	
	\section{Numeracja}
	
	\begin{itemize}
		\item lista wypunktowana
		\item punkt nr 2	
	\end{itemize}
	
	\begin{itemize}
		\item[--] zmiana na pauzy
		\item[a)] zmiana na a)
	\end{itemize}
	
	\begin{enumerate}
		\item punkt nr 1\begin{enumerate}
			\item podpunkt pierwszy
			\item podpunkt drugi
		\end{enumerate}
		\item punkt 2
	\end{enumerate}
	
	\section{Tekst matematyczny}
	Tekst matematyczny jest na równi z tekstem $\sum\limits_{k=0}^n {{n}\choose{k}}=2^n$.
	\newline
	Tekst matematyczny jest wyróżniony na środku, ale nie można się do niego odwołać.
	$$\sum\limits_{k=0}^n {{n}\choose{k}}=2^n$$
	
	Tekst matematyczny jest wyróżniony na środku i ma nadany numer
	\begin{equation}\label{wzór}
		\sum\limits_{k=0}^n {{n}\choose{k}}=2^n
	\end{equation}
	
	
	
	Mamy tekst, chcemy się odwołać do wzoru \eqref{wzór}.
	
	
	Indeksy górny i dolny: $a_{1,2} x^{2y+5z}=e^{-\alpha t}$, $
	a^{3}_{ij} e^{x^2} \neq {e^x}^2$
	\vspace{1cm}
	
	Pierwiastki: $\sqrt{x}$, $\sqrt[3]{2} $
	
	\vspace{1cm}
	Klamra pod/nad wyrażeniem: $\underbrace{ a+b+\cdots+z }_{15}$, $\overbrace{ a+b+\cdots+z }^{20}$
	
	\vspace{1cm}
	
	Ułamki: $\frac{3}{2}$, $\dfrac{7}{6}$
	
	\vspace{1cm}
	
	Suma, iloczyn: $\sum\limits_{i=1}^n$, $\prod\limits_\epsilon$
	
	
	
	Nawiasy: $(\dfrac{3}{2})$, $\left(\dfrac{3}{2}\right)$, $\big( \Big( \bigg( \Bigg($
	
	Wzór z przypadkami:
	
	\begin{align*}
		y = \left\{ \begin{array}{ll}
			a & \textrm{jeżeli $d>c$}\\
			b+x & \textrm{rano}\\
			l & \textrm{w~ciągu dnia}
		\end{array} \right.
	\end{align*}
	
	Kilka numerowanych wzorów pod sobą:
	\begin{eqnarray}
		f(x) & = & \cos x \\
		f’(x) & = & -\sin x \\
		\int_{0}^{x} f(y)dy &
		= & \sin x
	\end{eqnarray}
	
	\begin{equation}\label{suma}
		\sum\limits_{e\in E(G)}c(e)
	\end{equation}
	
	Odwołanie do wzoru \eqref{suma}
	
	$$ \sum\nolimits'$$
	
	$$\sideset{}{'}\sum_{e\in E(G)} c(e)$$
	
	Przykład kodu programu:	
    \begin{lstlisting}[language=Python,caption=Wyznaczenie przykładowej ramki,label={}]
	# Inicjalizacja zmiennych algorytmu
	W, L = 1, 1 # Wymiary ramki
	area = W * L
	n = 5
	k = math.sqrt(area / n)
	t = 0.1 * math.sqrt(area)
	iteracje = 10\end{lstlisting}

    \section{Rysunki}
    
Rysunki zamieszczone w pracy powinny być opatrzone podpisem wykonanym czcionką o rozmiarze mniejszym niż podstawowy, np. 10 lub 11 pt. Podpis powinien być wyśrodkowany i umieszczony pod rysunkiem. Rysunki należy umieszczać możliwie blisko pierwszego odwołania do nich w tekście.

Aby poprawnie wstawić grafikę w LaTeX-u, należy użyć polecenia \verb|\includegraphics{...}|. Plik graficzny musi znajdować się w folderze projektu (np.~w~tym samym katalogu co plik \texttt{.tex}) lub należy podać do niego poprawną ścieżkę względną.

Podpisy rysunków dodaje się za pomocą polecenia \verb|\caption{...}|, które należy umieścić wewnątrz środowiska \texttt{figure}, po komendzie \verb|\includegraphics|. Przykład wstawienia rysunku z podpisem i etykietą umożliwiającą odwoływanie się do niego w~tekście:

\begin{verbatim}
\begin{figure}[ht]
    \centering
    \includegraphics[width=0.7\linewidth]{przykladowy_plik}
    \caption{Przykładowy rysunek}
    \label{fig:przyklad}
\end{figure}
\end{verbatim}

Dzięki użyciu poleceń \verb|\caption| i \verb|\label|, możliwe jest odwoływanie się do rysunku w treści pracy za pomocą komendy \verb|\ref{...}|.


Aby dostosować rozmiar grafiki do szerokości strony lub kolumny, można użyć argumentu \verb|width| w poleceniu \verb|\includegraphics|, np.:

\begin{verbatim}
\includegraphics[width=\linewidth]{nazwa_pliku}
\end{verbatim}

Przydatne może być także ustawienie opcji lokalizacji rysunku, które sugerują LaTeX-owi, gdzie powinien wstawić grafikę, np.:

\begin{itemize}
    \item \texttt{[h]} - here (tu, gdzie pojawia się w kodzie),
    \item \texttt{[t]} - top (góra strony),
    \item \texttt{[b]} - bottom (dół strony)
    \item \texttt{!} -  ignoruje niektóre ograniczenia LaTeX-a (np. zbyt mało miejsca).
\end{itemize} 

Rysunek \ref{fig:example} przedstawia przykładową ilustrację testową. 

\begin{figure}[h!]
    \centering
    \includegraphics[width=0.6\linewidth]{example-image}
    \caption{Przykładowy rysunek}
    \label{fig:example}
\end{figure}



W przypadku grupowania kilku rysunków obok siebie lub tworzenia galerii, można użyć środowiska \texttt{subfigure} wewnątrz środowiska \texttt{figure}, co pozwala na niezależne podpisywanie każdego rysunku z osobna.



\begin{figure}[h!]
    \centering
    \begin{subfigure}[t]{0.4\textwidth}
        \includegraphics[width=\textwidth]{prz_pl.png}
        \caption{logo PRz}
        \label{logo PRz}
    \end{subfigure}
    \hfill
    \begin{subfigure}[t]{0.4\textwidth}
        \includegraphics[width=\textwidth]{wmifs_pl.png}
        \caption{logo WMiFS}
        \label{logo_wmifs}
    \end{subfigure}
    \caption{Przykład zastosowania grupowania rysunków}
    \label{fig:grupowanie}
\end{figure}

\newpage
Dodanie polecenia \verb|\label{...}| wewnątrz każdego środowiska \texttt{subfigure} umożliwia niezależne odwoływanie się do poszczególnych rysunków, np. \verb|\ref{logo_PRz}|: \ref{logo PRz} oraz \verb|\ref{logo_wmifs}|: \ref{logo_wmifs}.
 
 \section{Tabele}

   Tabele powinny być opatrzone podpisem wykonanym czcionką o takiej samej wielkości jak podpisy rysunków. Podpis należy umieścić nad tabelą. W LaTeX-u, aby podpis tabeli znajdował się nad tabelą (a nie pod, jak domyślnie), należy umieścić komendę \verb|\caption{...}| przed środowiskiem \texttt{tabular}, wewnątrz otoczenia \texttt{table}.


   W tej sekcji zaprezentowano kilka przykładów tabel. Poniżej przedstawiono tabelę wstawioną w sposób niepoprawny – brakuje podpisu oraz wyśrodkowania  (nie została umieszczona w środowisku \texttt{table}).\\
   
	\begin{tabular}{|c|l|r|}
		\hline
		tekst & tekst& tekst\\
		wyrównany do & 	wyrównany do& 	wyrównany do\\
		\hline
		środka& lewej& prawej\\
		\cline{1-2}
		A& B& C\\
		\hline
		\hline
	\end{tabular}\\
	


Tabela \ref{tabela1} została umieszczona w sposób poprawny. Umieszczono ją wewnątrz otoczenia \texttt{table}, co umożliwia dodawanie podpisów za pomocą polecenia \verb|\caption{...}| oraz etykiet poprzez \verb|\label{...}|. Dzięki temu możliwe jest odwoływanie się do tabeli w tekście przy użyciu polecenia \verb|\ref{...}|.
    
	\begin{table}[h!]
		\begin{center}
        \caption{Tabela nr 1}
			\begin{tabular}{|c|l|r|}
				\hline
				tekst & tekst& tekst\\
				wyrównany do & 	wyrównany do& 	wyrównany do\\
				\hline
				środka& lewej& prawej\\
				\cline{1-2}
				A& B& C\\
				\hline
				\hline
			\end{tabular}
			\label{tabela1}
		\end{center}
	\end{table}
	
	\newpage
	Do łączenia kolumn w tabelach stosuje się polecenie \verb|\multicolumn{}{}{}|, które przyjmuje trzy argumenty: liczbę kolumn do połączenia, wyrównanie zawartości (np.~c~dla wyśrodkowania, l dla wyrównania do lewej, r dla prawej) oraz tekst, który ma się znaleźć w scalonej komórce. Przykład takiego użycia przedstawiono w tabeli \ref{laczenie kolumn}.
    
    
	
	\begin{table}[h!]
		\begin{center}
            \caption{Tabela z połączonymi kolumnami}
			\begin{tabular}{|c|c|c|c|}
				\hline
				\multicolumn{4}{|c|}{1234} \\ \hline
				1& \multicolumn{2}{|c|}{23} & 4 \\ \hline
				1& 2& 3& 4\\ \hline	
			\end{tabular}
			\label{laczenie kolumn}
		\end{center}
	\end{table}

Natomiast do łączenia wierszy wykorzystuje się polecenie \verb|\multirow{}{}{}|, wymagające podania liczby scalanych wierszy, szerokości komórki (można użyć *, by szerokość została dopasowana automatycznie), oraz zawartości komórki. Działanie tego polecenia zaprezentowano w tabeli \ref{laczenie wierszy}.
	
	\begin{table}[h!]
		\begin{center}
            \caption{Tabela z połączonymi wierszami}
			\begin{tabular}{|c|c|c|c|}
				\hline
				\multirow{2}{*}{1} & 2& 3& 4\\ \cline{2-4}
				& 2& 3 & 4 \\ \hline
				1& 2& 3& 4\\ \hline	
			\end{tabular}
			\label{laczenie wierszy}
		\end{center}
	\end{table}
	

    
    W przypadku umieszczenia w komórkach dłuższego tekstu, zawartość nie jest automatycznie zawijana – zamiast tego komórki ulegają rozszerzeniu, co może skutkować przekroczeniem marginesów kolumny i zaburzeniem układu strony. Aby temu zapobiec, warto stosować tabele ze zdefiniowaną szerokością kolumn. Przykład takiego rozwiązania przedstawiono w tabeli \ref{tab:szerokosc-kolumn}. Szerokość kolumn określa się poprzez zastosowanie typu kolumny \texttt{p\{...\}}, który umożliwia sterowanie jej szerokością z~użyciem jednostek długości, takich jak \texttt{pt}, \texttt{cm} czy \verb|\linewidth|.

\newpage
    \begin{table}
    \begin{center}
        \caption{Tabela ze zdefiniowaną szerokością kolumn}
	\begin{tabular}{|lp{0.25\linewidth}|
			p{0.25\linewidth}|}
		
		\hline
		a1 & a2 & a3\\
		\hline
		b1 & b2 & b3\\
		c1 & c2 & c3\\
		\hline
		\hline
		długi tekst &
		bardzo długi tekst &
		jeszcze jeden bardzo długi tekst\\
		\hline
	\end{tabular}
        \label{tab:szerokosc-kolumn}
    \end{center}
    \end{table}
	
	Tabela \ref{tab:szerokosc-tabeli} przedstawia przykład tabeli rozciągającej się na całą szerokość strony. Do tworzenia tego typu tabel wykorzystuje się środowisko \texttt{tabularx}, które umożliwia automatyczne dopasowanie szerokości kolumn do zadanego wymiaru — najczęściej \verb|\linewidth|. W tym celu należy zadeklarować kolumny typu \texttt{X}, które dzielą dostępną przestrzeń proporcjonalnie między siebie. Pozostałe kolumny mogą pozostać w~standardowych formatach, takich jak \texttt{l}, \texttt{c} czy \texttt{r}. Dzięki zastosowaniu kolumn typu \texttt{X}, dłuższe fragmenty tekstu są automatycznie zawijane w obrębie komórki.

    
	\begin{table}[h!]
        \begin{center}
        \caption{Tabela na szerokość całej strony}
		\begin{tabularx}{\linewidth}{|c|X|X|l|}
			\hline
			\hline
			tekst & pierwsza szeroka kolumna & druga szeroka kolumna& tekst\\
			\hline
			tekst & tu znajduje się długo tekst, który powinien się zwinąć & tekst & tekst \\
			\hline
		\end{tabularx}
            \label{tab:szerokosc-tabeli}
        \end{center}
	\end{table}

    W przypadku bardzo szerokich tabel, które nie mieszczą się w orientacji pionowej strony, można skorzystać z poziomego układu strony. W LaTeX-u służą do tego dwa pakiety: lscape oraz pdflscape. Oba umożliwiają wstawienie fragmentu dokumentu w orientacji poziomej przy użyciu środowiska landscape. Różnica polega na tym, że pakiet~~pdflscape dodatkowo automatycznie obraca stronę w pliku PDF, dzięki czemu tabela jest od razu wyświetlana poziomo w przeglądarce PDF, co znacznie poprawia czytelność.
    
    Środowisko landscape działa na poziomie całej strony i zawsze powoduje rozpoczęcie nowej strony — poziomej — od miejsca jego użycia. Poziome tabele można umieszczać w dodatkach, aby nie zaburzały ciągłości tekstu. Przykładem takiej tabeli jest tab. \ref{tab:pozioma} wstawiona jako dodatek A.
    
	\section{Odwołanie do bibliografii}
	
	Aby odwołać się w tekście do konkretnej pozycji z bibliografii, należy użyć polecenia \verb|\cite{klucz}|, gdzie klucz to identyfikator przypisany danej pozycji w~środowisku \texttt{thebibliography}. Przed odwołaniem się do wybranej pozycji, należy najpierw dodać ją do bibliografii. Przykładowo, polecenie \verb|\cite{diestel}| wstawi numer odpowiadający pozycji oznaczonej jako \texttt{diestel}, czyli odwołanie do pracy R. Diestela Graph Theory – \cite{diestel}. Przykłady poprawnego zapisu różnych typów źródeł, takich jak książki, artykuły naukowe, normy czy materiały internetowe, przedstawiono w zamieszczonej bibliografii. Dodatkowe wytyczne i przykłady można znaleźć również w pozycji \cite{internet}.


    
    \cleardoublepage
    


    %-----------------------------------------------------------------------------------
    %                            BIBLIOGRAFIA
    %-----------------------------------------------------------------------------------
    \begin{thebibliography}{3}
    \addcontentsline{toc}{chapter}{Bibliografia}
	\bibitem{lipski}  W. Lipski, W. Marek, \emph{Analiza kombinatoryczna}, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1986.
	\bibitem{diestel} R. Diestel, \emph{Graph theory}, Electronic Edition, 2005. Dostępne online: \url{https://diestel-graph-theory.com/} [dostęp: 30.04.2025].
        \bibitem{artykul} A. Nowak, B. Kowalski, „Złożoność obliczeniowa wybranych algorytmów grafowych”, \emph{Prace Naukowe Politechniki Warszawskiej. Informatyka}, nr 123, s. 45–56, 2019.
        \bibitem{norma} PN-EN ISO 9001:2015-10, \emph{Systemy zarządzania jakością — Wymagania}, Polski Komitet Normalizacyjny, Warszawa 2015.
        \bibitem{internet} Centrum Informacyjno-biblioteczne Politechniki Rzeszowskiej, \emph{Jak sporządzić bibliografię?}. Dostępne online: \url{https://biblio.prz.edu.pl/studenci/jak-sporzadzic-bibliografie#www} [dostęp: 30.04.2025].
        
	\end{thebibliography}
    \cleardoublepage

    %-----------------------------------------------------------------------------------
    %                            SPISY RYSUNKÓW/TABEL
    %-----------------------------------------------------------------------------------
    %\renewcommand{\listfigurename}{\LARGE Spis rysunków}
    %\addcontentsline{toc}{chapter}{Spis rysunków}
    %\listoffigures
    %\cleardoublepage

    %\renewcommand{\listtablename}{\LARGE Spis tabel}
    %\addcontentsline{toc}{chapter}{Spis tabel}
    %\listoftables
    %\cleardoublepage

    %-----------------------------------------------------------------------------------
    %                            DODATKI/ANEKSY
    %-----------------------------------------------------------------------------------
	

    \begin{landscape}	
        \begin{table}[hbt!]
        \section*{Dodatek A. Pozioma tabela}
        \addcontentsline{toc}{chapter}{Dodatek A}
        \caption{Pozioma tabela}
		\begin{tabularx}{24.5cm}[h]{c|c c c c c c c c c c c*{5}Y}	
			\hline
			\diagbox{$k$}{$n$} & 0 & 1 & 2 & 3 & 4 & 5 & 6 & 7 & 8 & 9 & 10 & 11& 12& 13& 14& 15\\
			\hline
			$1$ & 0& \textcolor{red}{1}& \textcolor{red}{1}& \textcolor{red}{2}& \textcolor{red}{3}& \textcolor{red}{5}& \textcolor{red}{8}& \textcolor{red}{13}& \textcolor{red}{21}& \textcolor{red}{34}& \textcolor{red}{55}& \textcolor{red}{89}& \textcolor{red}{144}&\textcolor{red}{233}& \textcolor{red}{377}& \textcolor{red}{610}\\
			\hline
			$2$  & \textcolor{orange}{0}&	\textcolor{orange}{1}&	\textcolor{orange}{2}&	\textcolor{orange}{5}&	\textcolor{orange}{12}&	\textcolor{orange}{29}&	\textcolor{orange}{70}&	\textcolor{orange}{169}&	\textcolor{orange}{408}&	\textcolor{orange}{985}&	\textcolor{orange}{2378} & \textcolor{orange}{5741}& \textcolor{orange}{13860} & \textcolor{orange}{33461}& \textcolor{orange}{80782}& \textcolor{orange}{195025}\\
			\hline
		\end{tabularx}
        \label{tab:pozioma}
        \end{table}
	\end{landscape}
    

    %-----------------------------------------------------------------------------------
    %                            STRESZCZENIA
    %-----------------------------------------------------------------------------------
	

    \cleardoublepage
	\include{Streszczenie}
    \thispagestyle{empty}

    %-----------------------------------------------------------------------------------
    %                            TABELA GENAI
    %-----------------------------------------------------------------------------------
    \cleardoublepage
	\include{tabela_genai} %obowiązkowe dla studentów wybierających tematy od semestru letniego 2024/2025, pozostali mogą usunąć
	
	\end{document}

	

\thispagestyle{empty}
\setlength{\parindent}{0in}
\setlength{\parskip}{0em}

\textbf{POLITECHNIKA RZESZOWSKA} \hfill Rzeszów 2025 \\
\textbf{im. Ignacego Łukasiewicza} \\
\textbf{WYDZIAŁ MATEMATYKI I FIZYKI STOSOWANEJ} \\

\begin{center}
	\textbf{STRESZCZENIE  PRACY  DYPLOMOWEJ }
\end{center}

\textbf{Tytuł:} Tytuł pracy \\
\textbf{Autor:} Imię Nazwisko \\
\textbf{Promotor:} dr hab. Imię Nazwisko, prof. PRz \\
\textbf{Słowa klucze:} słowo1, słowo2, słowo3
\\

(Tekst streszczenia w języku polskim)


% Wstawienie pionowej przestrzeni do połowy strony
\vfill
$$\noindent\rule{\textwidth}{2pt}$$



\textbf{RZESZOW UNIVERSITY OF TECHNOLOGY} \hfill Rzeszów 2025 \\
\textbf{FACULTY OF MATHEMATICS AND APPLIED PHYSICS } \\

\begin{center}
	\textbf{DIPLOMA THESIS ABSTRACT}
\end{center}

\textbf{Title:} Tytuł pracy po angielsku\\
\textbf{Author:} Imię Nazwisko \\
\textbf{Supervisor:}  Imię Nazwisko, PhD, DSc, Assoc. Prof. \\ %% Angielski zapis stopni/tytułów naukowych promotora 

\textbf{Key words:} słowa klucze po angielsku
\\

(Tekst streszczenia w języku angielskim)

\vfill

% Poniżej przykłady angielskich odpowiedników polskich stopni i tytułów naukowych promotora:
% - doktor | dr → Dr Firstname Lastname lub Firstname Lastname, PhD
% - dr inż. → Dr Eng. Firstname Lastname lub Firstname Lastname, PhD Eng.
% - doktor habilitowany | dr hab. → Firstname Lastname, PhD, DSc
% - dr hab. inż. → Firstname Lastname, PhD, DSc Eng.
% - dr hab. prof. PRz → Firstname Lastname, PhD, DSc, Assoc. Prof.
% - prof. dr hab. → Prof. Firstname Lastname
% - prof. dr hab. inż. → Prof. Eng. Firstname Lastname
% - doktor, profesor PRz → Doctor, Firstname Lastname, Associate Professor lub Firstname Lastname, PhD, Assoc. Prof.

\thispagestyle{empty}
\linespread{1.0}
\newgeometry{top=2.5cm, bottom=2.5cm, left=3cm, right=3cm}

	\begin{titlepage}
		\def\dystans{1cm}
		\begin{center}
			\Large 
\begin{figure}[h]
    \centering
    \includegraphics[height=3.2cm]{prz_pl.png}%
    \hfill
    \includegraphics[height=3.2cm]{wmifs_pl.png}
\end{figure} 
			{\large\scshape Politechnika Rzeszowska}
            
            {\large im. Ignacego Łukasiewicza}
        
            {\large\scshape\MakeUppercase{Wydział Matematyki i Fizyki Stosowanej}}
		\end{center}
		\vspace{1.3cm}
        
\begin{center}

        \begin{center}
            {\Large Imię i nazwisko autora}
        \end{center}    
        \begin{center}
            {\Large\textbf{\textsc{Tytuł pracy }}}
        \end{center}
        \begin{center}
            Promotor: tytuł/stopień naukowy, imię i nazwisko
        \end{center}

\end{center}

\vspace{2cm}

        
		\begin{center}
			{\large  \textsc{Praca licencjacka / inżynierska / magisterska} \\
				\vspace{0.5cm}
				\large kierunek studiów:  }
		\end{center}
		\vspace{1.1cm}
		
		

		
		
		\vfill 
		\begin{center}
			{\large Rzeszów 2025}
		\end{center}
	\end{titlepage}
    \restoregeometry

\thispagestyle{empty}
\linespread{1.0}
\newgeometry{top=2.5cm, bottom=2.5cm, left=3cm, right=3cm}

	\begin{titlepage}
		\def\dystans{1cm}
		\begin{center}
			\Large 
\begin{figure}[h]
    \centering
    \includegraphics[height=3.2cm]{prz_pl.png}%
    \hfill
    \includegraphics[height=3.2cm]{wmifs_pl.png}
\end{figure} 
			{\large\scshape Politechnika Rzeszowska}
            
            {\large im. Ignacego Łukasiewicza}
        
            {\large\scshape\MakeUppercase{Wydział Matematyki i Fizyki Stosowanej}}
		\end{center}
		\vspace{1.3cm}
\begin{center}
  \begin{minipage}[c][5cm][c]{10cm}
    \centering
    {\Large Imię i nazwisko autora} \par\vspace{0.4cm}
    {\Large\textbf{\textsc{Tytuł pracy}}} \par\vspace{0.4cm}
    Promotor: tytuł/stopień naukowy, imię i nazwisko
  \end{minipage}
\end{center}
        
% \begin{center}
%     \begin{minipage}[c][5cm][c]{10cm} % 10 cm szerokości, 5 cm wysokości, wyrównane centralnie
%         \begin{center}
%             {\Large Imię i nazwisko autora}
%         \end{center}    
%         \begin{center}
%             {\Large\textbf{\textsc{Segmentacja zbioru sonogramów stawów biodrowych niemowląt ukierunkowana pod automatyzację oceny morfologii stawu biodrowego}}}
%         \end{center}
%         \begin{center}
%             Promotor: tytuł/stopień naukowy, imię i nazwisko
%         \end{center}
%     \end{minipage}
% \end{center}

\vspace{2cm}

        
		\begin{center}
			{\large  \textsc{Praca licencjacka / inżynierska / magisterska} \\
				\vspace{0.5cm}
				\large kierunek studiów:  }
		\end{center}
		\vspace{1.1cm}
		
		

		
		
		\vfill 
		\begin{center}
			{\large Rzeszów 2025}
		\end{center}
	\end{titlepage}
    \restoregeometry

\thispagestyle{empty}
\begin{center}
    Wykaz obszarów i narzędzi GenAI \\
    wykorzystanych przez autora w trakcie wykonywania pracy dyplomowej
\end{center}

\begin{table}[ht]
    \centering
    \begin{tabularx}{\linewidth}{|c|X|X|}\hline
       \textbf{Lp.}  & \multicolumn{1}{c|}{\textbf{Obszar wykorzystywania $^{a)}$}} & \multicolumn{1}{c|}{\textbf{Narzędzie}} \\ \hline
         &  &\\ \hline
         &  &\\ \hline
    \end{tabularx}
    \label{tab:my_label}
\end{table}

\textbf{Uwaga!} W przypadku, gdy autor nie korzysta z obszarów i narzędzi GenAI w tabeli wpisuje „nie korzystano”

\

\textit{$^{a)}$ Przykładowe obszary wykorzystania:
    \begin{enumerate}[label=\alph*)]
        \item redakcja i korekta tekstu (m.in. poprawa stylistyczna i gramatyczna, synonimy i~parafrazowanie, sprawdzenie spójności językowej),
        \item analiza stanu wiedzy, przegląd literatury,
        \item generowanie treści lub przykładów,
        \item tworzenie pytań do ankiet i kwestionariuszy,
        \item tworzenie schematów, diagramów i map myśli,
        \item analiza danych i wizualizacja wyników (m.in. obliczenia statystyczne, tworzenie wykresów i tabel),
        \item tworzenie podsumowań i wniosków,
        \item pisanie i testowanie kodu,
        \item tłumaczenia językowe.
    \end{enumerate}}